شناسه : 32642028
یادداشت/


حجت الاسلام والمسلمین اعظمی در یادداشتی به بررسی ولایت مطلقه غیر معصوم در قران پرداخته است.

طنین خاتم؛ حجه الاسلام والمسلمین اعظمی در یادداشتی به بررسی ولایت مطلقه غیر معصوم در قران پرداخته است :

ضمن گرامیداشت حماسه بزرگ بصیرت در نهم دی ماه و روز بصیرت و میثاق امت با ولایت در این نوشتار به بررسی یکی از شبهات در خصوص ولایت می پردازیم.

سوال: در دین مبین اسلام خصوصا مذهب تشیع مبحث عصمت انبیاء به عنوان رکنی از ارکان نبوت مطرح است . معصوم کسی است که از هر خطا و نسیان و جهلی عاری است و هیچ گناه صغیره یا کبیره ای را به خاطر جهل یا فراموشی یا از عمد انجام نمی دهد و حتی در فکر خود نیز گناه را نمی پروراند .یکی از علل وجود عصمت در انبیاء این است که کسانی که می خواهند از او تبعیت کنند بتوانند بدون هیچ دغدغه ای اطاعت کنند و همچنین در دین خدا به خاطر خطا تحریف ایجاد نشود. سوال اینجاست که اگر کسی معصوم نبود و احتمال خطا داشت( حداقل به خاطر جهل یا نسیان) آیا می توان به او با عنوان ولی فقیه ولایت مطلقه داد یا نه ؟ آیا ممکن نسیت که او خطا بکند یا ندانسته کاری را انجام بدهد که به ضرر جامعه باشد ؟ آیا این ولایت حجت شرعی دارد یا نه؟

پاسخ: برای پاسخ به این پرسش به طور خلاصه به یک مبحث قرآنی در این خصوص می پردازیم که حجیت شرعی آن روشن شود.آیات 83 تا 98 سوره مبارکه کهف که با عبارت ( و یسئلونک عن ذی القرنین ..)آغار می شود به این موضوع پرداخته که برای  روشن شدن ابعاد  بحث به  چند مقدمه می پردازیم .

مقدمه اول اینکه چرا در قرآن ا ز124 هزار پیامبری که مبعوث گشتند فقط تعداد  اندکی در قرآن نامبرده می شود در حالی که از کسانی مثل ذی القرنین نام می برد که به فرموده ی علامه طباطبایی در تفسیر المیزان پیامبر نیستند ؟ به عبارت دیگر قرآن با آن ظرافت ها ی بیانی که دارد چرا حدود یک صفحه به شخصیتی می پردازد که پیامبر نیست و حتی از جنس سدی که ساخته صحبت می کند (اتونی زبر الحدید آیه 97)  در حالی که از  پیامبرانش که تعداد آن هم کم نیست حتی نام هم نمی آورد؟ علت آن این است که بسیاری از پیامبران که از آنها نام برده نمی شود یک شخصیت محدود داشته اند و ماموریت جهانی نداشته اند البته عده ای ماموریت جهانی هم داشته اند اما در طول تاریخ بوده است یعنی حکایت های آنها جنبه آخر الزمانی ندارد و آنچه که نیاز بوده ذکر شده است (لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین) اما از ذکر داستانی مثل داستان یوسف نبی و ماجرای زلیخا که به ظاهر یک ماجرای شخصی است باید استفاده آخرالزمانی کرد .پس به طور قطع داستان ذی القرنین یک موضوع آخرالزمانی را بحث می کند و آن حکومت غیر معصوم است که مورد تائید خداوند است.خداوند با اختصاص حدود14 آیه به این موضوع در سوره کهف، اشاره به حقیقت ولایت در آخر الزمان دارد .وگرنه هیچ جنبه ی هدایتی ندارد که مفصل از یک پادشاه حرف بزند که معصوم نیست و احتمال خطا دارد، خصوصا اینکه جزئیاتی مانند داستان یاجوج و ماجوج را نیز ذکر می کند.اینکه یک عده ی محدود به عده ی که به فرموده علامه طباطبایی بساطت فهم ندارند حمله می کنند و آن پادشاه سدی می سازد چقدر می تواند اهمیت داشته باشد که حتی از فعالیت پیامبران هم بالاتر است.اگر او بالاتر است پس چرا دیگران پیامبر شدند و ذی القرنین پیامبر نشد. وجهِ ذکرِ نام پادشاه عادلِ غیر معصوم و تعریف و تمجید از او به خاطر جنبه آخر الزمانی آن است که موضوع ولایت و پادشاهی غیر معصوم است .

مقدمه دوم اینکه این پادشاهِ غیر معصوم  و غیر نبی  به فرموده قرآن( آیه 84 سوره کهف) مکنت داده شده که معنی قدرت است (انا مکنا له فی الارض ..)مکنت در روزی زمین از طرف خداوند به او عطا شده است و این قدرت و پادشاهی معنای حکومت است .پس حکومت غیر معصوم دارای تائید قرآنی است .

مقدمه سوم اینکه این ولایت مطلقه است چرا که در آیه 86 سوره کهف می فرماید (قلنا یا ذی القرنین اِمّا اَن تُعّذِبَ و اِمّا اَن تَتّخذ فیهم حُسنا ) ذی القرنین به قومی بر می خورد که خداوند می فرماید هر کاری دوست دار ی انجام بده یا عذابشان کن و یا با نیکی با آنها برخورد کن.سوال این است که مگر می شود  یک قوم را هم لایق عذاب باشند و هم لایق نیکی و فرقی بین این دو نباشد قرآن می فرماید (اَفَمَن کان مومنا کَمَن کان فاسقا لایستوون-آیا کسی که مومن است مثل کسی است که فاسق است؟ هرگز این دو مساوی نیستند آیه 18 سوره سجده) اولا  چگونه می شود بین عذاب کردن و نیکی کردن یکسان باشد و ثانیا چگونه یک غیر معصوم ممکن است به این اختیار مطلق برسد؟ این همان اختیار تام یا ولایت مطلقه است که البته شخصی که عادل باشد به درستی و به عدالت برخورد می کند .خداوند می خواهد با اختیار دادن به ذی القرنین او را امتحان کند که آیا شایستگی اختیار مطلق را دارد یا نه و او در آیات بعد پاسخ می دهد که ( اما من ظلم سوف نعذبه و ...87 و اما من آمن  و عمل صالحا فله جزاء الحسنی..88) که نشان از عدالت ذی القرنین دارد.پس ولایت مطلقه وجود دارد و شامل کسی می شود که علاوه بر ویژگی های دیگر ولایت فقیه، عدالت هم داشته باشد.

مقدمه سوم اینکه جهاد با مفسدین هم از خصوصیات ولایت است چنانچه ذی القرنین با مفسدانی چون یاجوج و ماجوج مقابله می کند که در آیات 93 به بعد به آن اشاره شده است .

 نتیجه ی این مقدمات این می شود که در تاریخ اتفاقی رخ داده که درسی برای آخر الزمان شده و آن اینکه زمانی که معصوم حضور ندارد مکنت و قدرت مطلق به دست کسی باشد که دارای خصوصیات بارزی از جمله عدالت باشد  که با قدرت مطلقه به عدالت رفتار کند و شجاع باشد که اهل مبارزه و جهاد باشد و در یک کلام انقلابی باشد.

محمد حسین اعظمی  




رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.