شناسه : 12325683
یادداشت / مهدی دهقان

به کجا می رویم!!!؟؟؟


با نگاهی به ورودی چند سال اخیر دانشگاه های بزرگ و مطرح کشور متوجه این نکته می شویم که شهرستان خاتم آماری بسیار ضعیف و سهمی بسیار ناچیز از این .........

طنین خاتم؛با نگاهی به ورودی چند سال اخیر دانشگاه های بزرگ و مطرح کشور متوجه این نکته می شویم که شهرستان خاتم آماری بسیار ضعیف و سهمی بسیار ناچیز از این ورودی عظیم را دارد که این تعداد اندک را نیز مدیون دبیرستان نمونه ابن سینا مهریز است

جالب است بدانید که از این تعداد سهم شهرستان نیز، تعداد بسیار زیاد آن، دانش آموزان سخت کوش  روستاهای شهرستان نظیر کرخنگان،چنارناز و به خصوص چاهک هستند که البته جا دارد از تمامی این عزیزان تقدیر و تشکر شود و به آنها بهایی دوچندان داده شود، چرا که آینده ی این کشور و شهرستان بدون شک در دست همین عزیزان است

حال چرا دو بخش هرات و مروست با این همه دبدبه و کبکبه از روستاهای شهرستان جا مانده اند؟ در این روستاها چه خبر است که ورودی دانشگاهی آنها از مرکز شهرستان و شهر مروست بیشتر است؟ چرا با اینکه تعداد دانش آموزان هرات و مروست بیشتر از این روستاها است باز هم تعداد ورودی دانشگاهی کمتر از آنهاست؟

در طول مدتی که در مدارس شهر فعالیت داشتم به دنبال جواب این سوال بودم که چرا دانش آموزان ما به آینده خود اندک توجهی نمی کنند و بالطبع درس نمی خوانند؟

جواب دانش آموزان حول دو محور می چرخید:1- ما معلم خوب نداریم!!!2- مورد توجه قرار گرفتن مسائل مالی توسط دانش آموزان، به طور مثال: دو تا باغچه ی پسته داشته باشی حله!!!، یک ماه میریم رو ماشین کار میکنیم اندازه ده تا معلم درآمد داریم!!!

در جواب باید بگویم اولأ که معلم خوب که هیچ بلکه بهترین معلمان را داریم چرا که به محض انتقالی گرفتن معلمان شهرستان به مرکز استان، سریعأ مدارس نمونه و استعداد درخشان برای جذب آنها از یکدیگر سبقت می گیرند و ثانیأ مگر معلم روستاهای شهرستان با شما تفاوت دارند؟

اما مهمترین چیزی که به نظر بنده باعث افت شدید دانش آموزان و تنزل جایگاه علم و علم آموزی در بین دانش آموزان شده است همان باغچه پسته و ماشین است!!!

 

ما باید به دانش آموزانمان بیاموزیم که همه چیز پول نیست و درس خواندن فقط برای پول نیست وگرنه بازی را می بازیم و شهرستان برای همیشه در عقب ماندگی فرو می رود

یاد بگیریم از عزیزانی که در روستا درس می خوانند، کار می کنند، سختی می کشند و بهترین رتبه های کنکور را نیز تصاحب می کنند و من شخصأ به وجودشان افتخار میکنم

حال مسئولین یا باید این مسئله که زندگی پول نیست و درس فقط برای پول نیست را به دانش آموزان تفهیم کنند و یا منتظر عقب ماندگی شهرستان در آینده باشند.

البته که والدین نیز بی تقصیر نیستند که اینقدر پول در جیب بچه ی دبیرستانی گذاشته اند که آنها فکر کرده اند این پول ها را از قیچی چیده اند و نمی دانند چه سختی ها یی بابت این پول ها کشیده شده است.

و من همچنان در پاسخ ان سوالم که:  به کجا می رویم؟؟؟

 

 

نویسنده : مهدی دهقان هراتی






رای شما
میانگین (15 آرا)
The average rating is 4.666666666666667 stars out of 5.